Hans Akkerboom speelt internationaal

Pfalz Open – Neustadt an der Weinstraße 17 tot 12 februari 2012

Om de karnevalsdagen met vrucht en plezier door te brengen had ik me ingeschreven voor het B-toernooi (rating onder 1900 ELO) van de Pfalz Open in Neustadt an der Weinstraße. Ik kwam daar ook een enkele Nederlander tegen, waaronder Jozef Simenon in het A-toernooi (rating vanaf 1800), die zich als lid van SC Niederkirchen vermomd had. Jozef en ik hebben het ieder naar eigen vermogen bijna even goed gedaan, hij haalde 5 uit 9 en ik 4,5 uit 7 punten (Zwitsers van vrijdagavond tot dinsdag- c.q. maandagavond). De Pfalz Open is een leuk evenement in een grote Berufsschule met ditmaal 154 deelnemers in het A-toernooi (Jozef werd 39e) en 99 in het B-toernooi (ik werd 25e). Jozef en ik hadden daarmee precies dezelfde relatieve eindranking, zodat je bijna zou concluderen das het enige verschilletje tussen ons het verschil van ca. 600 ratingpunten is!

Zie Hans in opperste concentratie ( rechts onderaan)



Met drie spelers uit het A-toernooi bracht ik op maandagavond na 4,5 uur schaken mijn laatste partij met de 98e zet tot een goed einde: een toreneindspel met twee verbonden vrijpionnen.  Ik besloot de thuisreis te aanvaarden en kwam pas later te weten, dat ik op een haar na - met minder weer­standspunten - de derde prijs in de ratinggroep onder 1600 gewonnen had: Die ging naar een andere Nederlander, Hawkie Chang, die 4,5 punten met 25,5 weerstandspunten had. Ik had er maar 21,  ver­moe­delijk omdat in de tweede ronde mijn tegenstandster direct voor haar aantreden tegen mij ziek geworden was (wat haar moeder mij om 9:00 aan het bord kwam vertellen). Dat betekende een vrije zaterdagmorgen in dit liefelijke wijnstadje met schitterend uitzicht op het brede Rijndal.

Net als de wijnbergen en het Rijndal was dit voor mij een leuk toernooi met ups en downs. Je moet eigenlijk de eerste partij van zo´n toernooi winnen om voor de prijzen in aanmerking te komen, maar vrijdagavond kwam ik tegen Helmut Schadlich en ik zelf met zwart na de 48ste zet van wit (en 4,5 uur schaken) met zwart helemaal klem te staan:



                        

Zwart kan alleen door een hopeloze loperruil (48…Kg7) voorkomen, dat de koning met 49.Pe6 op slot gezet wordt, waarna wit´s verbonden vrijpionnen gemoedelijk naar hun promotievelden opmarcheren (1 – 0). Dit was  een partij, waarin ik al vroeg in de opening (symmetrisch Engels met fianchetto van beide koningslopers) struikelde, doordat ik de symmetrie te lang vol wilde houden.
   
   Nadat ik op zaterdagmorgen door genoemde bye op 1 - 1 gekomen was, stond mij in de derde ronde de mooiste partij van mijn toernooi te wachten.  Hans Akkerboom met wit tegen Norair Pogosioan.  Ik ben met wit altijd een liefhebber van het Spaans geweest en zo kwam ik hier onbezorgd in een nogal gesloten stelling goed te staan, een stelling die vol verborgen energie zit:


       
Na de vrijwel onvermijdelijke terugtrekkin g van zwart´s paard (17.b3 Pb6) gaat wit´s onderste paard op weg naar de verlokkelijke voorposten d5 of f5 (f5 met dreiging van loperwinst). Zwart werkt zich
met 18.Pe3 Lc8 19. Td2 Td8 20. Tad1 Lc7 in de nesten. De beslissende combinatoire doorbraak volgt:       

21.Txd8 Lxd8 19. Pxe5 Dxe5 20. Txd8+ Kh7 21.f4 Dc7 22. e5+ g6 23.Lxf6 Lg4 24.Dd3 (1 – 0), zodat ik op 2 -1 kwam. Fritz gaf nog wat laatste reddingspogingen voor zwart. Tijdens het spelen leek met 21.f4 de buit binnen, hoe zwart ook verder gaat.

In het verdere verloop van het toernooi  verloor ik eerst met wit door een ongelukkige afwikkeling (tegen een Scandinavische verdediging met 2….DxD5 3.Df3), daarna volgde een remise metz wart in een versnelde draak en op maandag nog twee winstpartijen. De laatste partij (een Richter-Veresov met zwart) had door een combinatie wat korter gekund dan die vreselijke 98 zetten. Ik besluit met een leuk, beslissend tactisch moment in de voorlaatste partij met wit tegen Uwe Machow (tamelijk open Siciliaan):

    

                      

Ik had zojuist 18.b3 gespeeld en zwart vloog erin: 18…Pxb3 19.Db4 en wegens de matdreiging op e7 moet zwart zijn paard in de steek laten. Zijn stelling was toch al niet florissant, zodat ik met een toren op de zevende rij en een dame-loper-batterij op de diagonaal b1-h7 het spel snel kon winnen.

Aldus Hans Akkerboom

 



Powered by FENIX: Digital Solutions | Admin Login | Copyright © Limburgs Schaak Cafe 2018