Partij Luc Cornet tijdens Open Kampioenschap ML

Gisteren (do. 13/03/2014) vond de 7de en laatste ronde van het Open Kampioenschap Midden-Limburg 2014 plaats. In de stand stond ik gedeeld tweede achter Arthur Hendrickx. Alhoewel Arthurs tegenstander (Frans Baets), gezien zijn elo, een prachtig toernooi speelde, waren mijn verwachtingen op een goede afloop (’t is te zeggen vanuit mijn perspectief) niet hoog. Frans heeft wel zijn best gedaan, maar één pion achterstand in een eindspel met gelijke lopers gevolgd door een alles-of-niets-offensief brachten al vlug duidelijkheid: Arthur kampioen. Hierop is volgens mij niets af te dingen. Arthur was één ronde afwezig (waarvoor hij een half punt bye kreeg) en enkel tegen mij wankelde hij eventjes. Maar voor de rest waren er straight-forward overwinningen. Dan ben je dus verdiend kampioen.

 

Zelf moest ik spelen tegen Gerrit De Wit, die samen met mij op een gedeelde tweede plaats stond. Ik had het voordeel (?) om met wit te spelen. Uiteraard probeerde ik in mijn gekende agressieve stijl te spelen. En bijgevolg kwam dus al vrij vroeg (zet 6) de klassieke openingsfout. Zoals gewoonlijk kende ik weinig of niets van die opening. Maar Gerrit liet na om te counteren, waardoor ik nog een foutje mocht maken. Toen ook deze niet afgestraft werd, stond ik opeens heel goed. In een waaier van heel wat goede mogelijkheden heb ik niet altijd de beste variant gekozen (de computer speelde geregeld f5 voor wit) wat na wat verwikkelingen een stuk won tegen één of twee pionnen. Maar daar kwam weer die tijdsdruk. Ik moest nog meer dan twintig zetten spelen in iets meer minuten. Uiteindelijk koos ik voor een pionwinst met behoud van mijn pionnenstructuur, maar met afruil van de grote stukken. Op een gegeven moment overzag ik eigenlijk nog een pionwinst (eigenlijk kwam dit niet op bij mij omdat ik dan mijn heilig loperpaar moest opgeven). Ik ging voor torenruil. Maar mijn tegenstander die dacht een stuk te verliezen, gaf op. Hij had niet gezien dat na Pc6 er niets aan de hand was (behalve torenruil). In de analyse hebben we wat verder gespeeld, maar wit stond toch goed en de meerderheid van zijn pionnen op de damevleugel zouden waarschijnlijk toch beslissend zijn geweest. Oef, nog maar eens een klein mazzeltje. Ik eindigde nu dus ongedeeld tweede op een half punt van Arthur en ik mocht hierdoor zelfs (onverwachts) een kleine geldprijs in ontvangst nemen.

 

Even een kleine evaluatie van mezelf in dit toernooi. Qua resultaat kan ik zeker niet ontevreden zijn. Ik heb twee keer geschwindeld (in ronde 2 tegen Thieu van Pol waarbij ik met zwart met een kwaliteit minder remise kon houden; in ronde 5 tegen Peter Simonis waar ik een stuk blunder, maar hij onterecht meende die te moeten teruggeven) waardoor ik toch ongeslagen was. Anderzijds ben ik niet echt tevreden met het getoonde spel. Ik ben dit jaar enorm geconfronteerd geworden, en dan vooral in Nederland, dat mijn openingen niet veel soeps zijn. Ik speel te wild en te agressief op de meest slechte momenten. Anderzijds probeer ik dit te compenseren door naar plannen te zoeken met als gevolg dat ik ook onder tijdsdruk kom te staan (ik vermoed dat ik meer dan het dubbel aantal uren heb geklopt als bijvoorbeeld Arthur). Bekende patronen zoals spelen op of met het loperpaar, tactische wendingen vielen dan wel mee, maar mijn grootste gebrek blijft toch wel het afwerken van goede stellingen. Ik heb gemerkt dat het gebruikte speeltempo dit euvel niet verbetert.

 

Anderzijds heb ik 7 donderdagen (en vaak ook andere dagen als ik de partij nakeek of een verslag hierover schreef) kunnen genieten van dit toernooi. Los van de sportieve prestatie heb ik eveneens enorm plezier gehad van het sociale contact wat ik met de andere deelnemers en vooral met de tegenstanders tot zelfs met de kastelein heb gehad. Dit alleen al is voor mij een reden om langs mijne kant nu al te zeggen dat ik zal proberen er alles aan te doen om volgend jaar opnieuw te kunnen meedoen. Ik kan de anderen enkel hetzelfde aanraden.

 

Tot slot wil ik de organisatoren van ’t Stokpaardje enorm bedanken voor dit kampioenschap. Voor mij was dit toernooi een schot in de roos.

 

Aldus Luc Cornet.



Powered by FENIX: Digital Solutions | Admin Login | Copyright © Limburgs Schaak Cafe 2018